Saturday, September 30, 2017

Paradijs

Verder
het moet verder
ik zoek ruimte
om me heen.
Ik heb zoveel laten liggen 
moet weer terug naar mijn verleden
eer dat ik was , tot aanzijn kwam.


ik ben op zoek naar nieuwe verten
ver voorbij de zon en maan.
Moet zelfs verder dan de sterren 
tot ik ergens aan de einder 
de boom des levens weer zie staan.

Ik zal de engel gaan bezoeken.
Heb geen angst meer   voor zijn zwaard.
En ik vraag of ik mag treden 
in die oude hof van eden, 
waar eens adam zocht naar eva.
Zich verborgen hield voor God.
Ben van zo ver al gekomen
tartte al zo vaak  mijn lot.
“Laat me alsjeblieft naar binnen.
Enkel hier kan ik weer vinden
wat ik ver voor mijn bestaan,
in tijd en ruimte,
heb laten liggen in de tuin.”

De boom der kennis zal ik niet zoeken
want ik weet wat daar van komt
ik zoek mijn naam mijn nieuwe stem
want de oude is verstomd
ik zal ook geen vruchten plukken
van mijn nieuwe wetenschap.

En mocht ik onverwacht mijn God ontmoeten
en Hij  mij vraagt wat ik hier doe
zal ik eerbiedig antwoord geven.
Ik weet dat ik hier niet zou mogen zijn
maar hier is alles wel begonnen
hier heeft een halve leugen eens 
Uw  waarheid overwonnen.
ik moest wel terug, iets klopt hier niet.
Hoe in hemelsnaam kwam hier die slang ooit binnen?
Waarom stond er toen al niet , die engel met dat zwaard?
Dat had U, uw zoon  en heel de mensheid toch
een hele  lijdensweg bespaard?









Wednesday, September 27, 2017

Godshuis






Bij de bouw van een nieuw godshuis
daar waar eerder nog het vee liep
in diezelfde grazige weiden 
als waarover men al zo vaak zong
,want de Heer blijft immers onze herder,
wordt het hoogste punt bereikt
en mag de klok alvast gaan luiden
nog voor er weer een eredienst
gehouden is.

Ongetwijfeld is er dankbaarheid
over het wonder van de kerk
en wacht  de kudde ongeduldig 
op de eerste klanken van het orgel
de eerste woorden die de herder
tot zijn schapen richt
de eerste tekst die hij zal spreken
zal bepalend zijn voor heil en zegen
en de glorie van Gods kerk.

Niet uit eigen roem maar uit genade
kwam God zelf de herder en zijn schapen
onverwacht te stade.
De grond kwam vrij, de tijd was rijp
het godshuis vorderde gestaag.
Laat dus de klokken luiden
en laat de deuren open ,
doe ze toch vooral niet dicht!
opdat een ieder die behoefte voelt
vrijelijk mag binnenlopen.
Om zich te warmen aan de lichtkring
want als het donker om je heen is

zie je makkelijk het licht!





Monday, April 24, 2017

Klaagmuur

Ik stop mijn briefje stiekem in de muur
want ik heb een klacht
ik doe het onopvallend
bij het vallen van de nacht

niemand hoeft te horen dat ik 
keihard sta te vloeken
op de dogma’s en de regels 
uit de dik gedrukte boeken
want ik heb wel degelijk een klacht

Ik stop mijn briefje stiekem in de muur
veilig tussen tempelstenen
alsof God werkelijk hier zijn woonplaats 
onder mensen heeft maar uit ons leven is verdwenen

ik vouw het nogmaals dubbel, vul de voeg
met mijn ongezoute klacht.
In de hoop dat Hij het leest
bij het vallen van de nacht.

En als ooit bazuinen klinken
uit de hoogte links en rechts
hoop ik op een schriftelijk antwoord
dat er werkelijk toe doet

Het mag handgeschreven zijn
of in een nieuwe taal.
Als een gebod in steen gekrast
of opgetekend met Zijn eigen bloed.
Zolang het maar goed leesbaar is.
Ik stop het stiekem in de muur
en zal blijven wachten

tot het aller jongste uur.

Enkeling voor God

Beteugel je dogma
blijf altijd zelf denken
als enkeling voor God

beteugel je dogma
volg nooit klakkeloos
nooit dociel of slaafs
blijf enkeling voor God

uiteindelijk zul je geheel alleen
komen te staan voor je eigen maker
als enkeling voor God

geen gemeenschap, vriendenkring
zal naast je staan
je bent immers uit de tijd
en staat daar in je eentje
als enkeling voor God

dan komt het er op aan
of je in alle eerlijkheid
durft staan voor wat je 
in het leven hebt gelaten en gedaan

als enkeling voor God

Wednesday, April 12, 2017

JUDASKUS

Hij droomde zich een judaskus
ze hield hem uit zijn slaap
de lippen raakten haast niet aan
en smaakten naar verraad

de kus was zacht maar bitter zoet
benam hem haast de adem
Hij zag de gaten in zijn hand
zijn bloed waste de aarde

De zilverlingen in de zakken
klagen de verrader aan
Jezus noemt hem toch nog “vriend,
je mag in vrede gaan.”

Hij werd zich van zijn zondestaat
zelfs in zijn zwaarste slaap bewust
en heeft daarom nooit meer een ander
met zijn lippen aangeraakt
laat staan beminnelijk gekust

het bloedgeld ligt nu in de tempel
als teken van zijn spijt
en met een zelf verkozen dood

heeft hij zich van zijn aardse last bevrijdt




Monday, March 20, 2017

Een jihad van liefde

Ik las vandaag het boekje "Een Jihad van liefde"  van auteur Mohamed El Bachiri en opgetekend door David van Reybrouck.
Ik beveel het  iedereen aan. Lees het!
Een verhaal met een verschrikkelijk goede boodschap.
Jezelf nooit verlagen tot hetzelfde gedrag als van die ander. Hoezeer die ander ook zich misdraagt.
Enkel de reactie vanuit liefde wordt gezegd. Het is de strekking van hoe Mohamed El Bachiri zijn geloof invult. Hij zegt van zichzelf dat hij in de eerste plaats humanist is en in de tweede plaats Islamiet. Hij maakt een vergelijk tussen dat wat voor hem een verticale de dimensie bestrijkt ,je verhouding tot god en het horizontale, je verhouding in liefde tot de medemens.
Eigenlijk een boodschap die een op een kan worden overgezet op die andere wereldgodsdienst, het christendom. Of liever gezegd de boodschap zoals Christus die zelf heeft voorgeleefd.
Het inspireerde mij tot het schrijven van dit gedicht over onze ontmoeting met de dood en het besef dat het een voorrecht is om te mogen leven.

Rouwstoet

Ik hoor de klokken luiden midden op de dag
fiets de kerkhoflaan in  dit is wat ik zag
een rouwstoet langzaam kruipend richting dodenakker
bedroefde dorpsgenoten brengen hun geliefde weg
de aanblik roept oude pijnen in mij wakker
ik stap af en wacht  totdat de stoet de dode
naar zijn rustplaats heeft gebracht.
terwijl de knoppen in de bomen al beduiden
dat er nieuw leven in de maak is
is de klok alweer gestopt met luiden.
In de stilte van het lopen naar het graf

besef ik welk voorrecht toch het leven is
hier te mogen zijn in tijd en ruimte
lief te hebben al wat leeft
het leven neemt, het leven geeft.


Saturday, March 18, 2017