Friday, February 24, 2017

Gebed om vergeving

Gebed om vergeving

Vergeef mij maar mijn christendommelijkheid
vergeef mij dat zoveel geloofsgenoten
zich opwerpen als plaatsvervangend godenzonen
zij zouden zo graag nu al 
 in de hemel bij hem wonen
drukken hier op aarde nog te veel hun stempel
met wat ze denken al te weten
en hun preken over het precieze hoe en wat
Christus zelf dreef ze al eerder uit hun tempel
hoe lang geleden al is dat

Vergeef mij maar mijn christendommelijkheid
ik kan niet anders het  is als ademhalen
het is als zuurstof voor mijn geest
want zolang ik mij door Hem gekend weet
en mezelf mag spiegelen aan Hem
heb ik tenminste nog een ijkpunt
opdat ik weet waar ik vandaan kom
en waar ik naar  op weg ben

Vergeef mij maar mijn christendommelijkheid
ik weet wel dat ik  fouten  heb gemaakt
omdat mijn beeld van Hem niet klopte
ik neem de ander maar niet langer meer de maat
maar laat me leiden door dezelfde liefde
waarmee hij mij de vrijheid laat
om lief te kunnen hebben 
in Christus is noch man noch vrouw
laat dat een onoplosbaar raadsel blijven
en laat de onverdraagzaamheid
jegens andersdenkenden

toch altijd verre van mij blijven

Gelovige Thomas



Ik hield mijn handen in Zijn wond
zocht naar bewijs van leven
mijn ongeloof gaf hier geen pas
maar eenmaal dit gedaan
ontdekte ik
dat hier niet Hij maar ik...
de echte dode was

toen Hij me in mijn ogen keek
en ik voor deze God bezweek
sprak Hij geen oordeel uit
maar schonk voor mij een goed glas wijn
en brak voor mij het brood
en sprak. . . 

“laat mij toch in je zijn”
Ik weet hoe jij je voelt
en wat voor kilheid je omgeeft
want ik ben zelf ook dood geweest
maar nu niet meer. . . 
ik leef.

leg dus gerust je hand maar hier
en vind je zo verlangd bewijs
ik weet je ongeloof geeft hier geen pas

maar ik wil graag met je op reis.”

Quote 500

“Geld zij met ons”
zegt de rijke.
“Hoeveel heb je?” 
vraagt de arme.
“Meer dan genoeg.”
zegt de rijke.
“Heb je zorgen?”
vraagt de arme.
“Meer dan me lief is.”
zegt de rijke.
“Heb jij zorgen?”
vraagt de rijke.
“Meer dan genoeg.”
zegt de arme.
“Maar onbelast,
onvermogend
bovendien . . . ik ben gezond!”
“Kijk daar komt de rabbi,
zou hij rijk zijn?”
zegt de arme.
“Weet ik niet,
vraag het hem.”
zegt de rijke.
En de rabbi zegt tegen de rijke
“Geef alles wat je hebt
aan de armen en
God zij met u!”

Vrij naar Handelingen 20 vers 35

"Het is zaliger te geven dan te ontvangen."

Tuesday, January 24, 2017

Relevantie

Vandaag heb ik de spijkers uit het hout getrokken
de splinters van de kruisbalk afgeschaafd
de spa weer in de grond gezet
en opnieuw een  graf gegraven

ik ben in Zijn licht getreden
heb voor mijn Heiland al mijn zonden
ook die waarvan ikzelf geen weet had
ootmoedig Hem beleden

want iedereen zegt dat ik zo vaak
verschrikkelijk serieus ben
maar kon men maar een kijkje nemen
in de kerkers van mijn ziel
echt, daar gebeuren dingen, net als bij ieder  ander,
die je liever niet wil weten
het is daarom dat ik zo graag
in gesprek blijf met profeten

met de hoeren en de tollenaars
van de moderne tijd
de bankiers en schuinsmarcheerders
de politici en schrijvers
journalisten uit het veld
heb ik niet veel méér op
dan dat ik zelf al even onbetrouwbaar
ben gebleken
het is daarin dat we allen feilbaar zijn
maar dat schijnen we en masse
en maar wat graag te zijn vergeten.
Over balk en splinter
is al veel gezegd
maar altijd kom ik langs een omweg
welke afslag ik ook neem
altijd weer bij drie spijkers
en dat hout terecht.

is het woede
over mijn eigen falen
dat ik maar wat graag aan het hout wil nagelen
is het ootmoed en een zoektocht
naar vergeving van mijn misse daden?
is het een zoektocht naar geliefd te zijn
gezien en relevant te zijn?
is het een wens om zelf te kunnen opstaan uit die dood?
of is het het erkennen van genade?

Vandaag heb ik mezelf weer eens opnieuw gegeven
vandaag ben ik weer eens opnieuw geboren
vandaag heb ik opnieuw het vleesgeworden woord ontdekt
ik ben doordesemd met Zijn liefde,Zijn vergeving
ik weet mij door Hem ontvangen onbevlekt.

Wednesday, January 18, 2017

Invictus. een hertaling









Zelfs toen de nacht  mij overviel

zwart als het zwartste zwart van pool tot pool

dankte ik elke onvermoede god

voor mijn onoverwinnelijke ziel

In de wurggreep van mijn omstandigheden

krimp ik niet ineen noch schreeuw ik het uit

onder het geransel van mijn tegenslagen 

ben ik dan wel van licht verstoken

mijn hoofd bebloed 

maar blijf nog altijd  ongebroken

voorbij de plaats van gramschap en mijn tranen

loert enkel de verschrikking  van die schaduw nog het meest

en waar de dreiging van de jaren

mij blijvend kunnen vinden

blijf ik toch altijd onbevreesd

het maakt niet uit hoe hoog de poorten

hoe vol beschuldigingen straks de boekrol staat

ik ben en blijf de meester van mijn lot

de schipper van mijn ziel 

naast een onvermoede god.


Tuesday, November 15, 2016

Gevallen

Akkoorden,harmonie
tonen,muziek
tekst,woorden
die kunnen
troosten
proosten
feesten
beesten
moorden

wij zijn mens
wij zijn beschaafd
wij zijn op weg
doelgericht
zonder te weten waar naar toe
want
wij zijn beesten
beestachtig gaan wij met elkaar
om
en laten de ander achter
voor dood
oud vuil
of onbelangrijk

Wij zitten het liefst aan tafel 
naast  de gastheer
We zijn graag de eerste onder laatsten
maar zullen laatsten onder eersten zijn
wanneer wij niet ootmoedig 
ons  ongelijk  erkennen
zolang wij niet ootmoedig onze schuld belijden
zal niets en niemand ,zelfs geen god,
tot ons komen  en bevrijden

Eens was er een melodie
en iedereen wist nog hoe het moest
nu weet iedereen
enkel nog maar voor zichzelf
hoe het moet
volgens hem of haar
want niets is zeker
niemand heeft gelijk

Als een kompas wijzen wij
onszelf een weg
bepalen wij voor onszelf
de eigen richting
het eigen rechter spelen
is nabijer dan men denkt
en daarin schuilt
het grootst gevaar 
voor ons allen
want lang geleden zijn wij al

gevallen.

Sunday, November 13, 2016

Mijn denken en mijn streven

Dat wat ik wil zeggen
ligt verstopt achter  woorden
die nooit zijn uitgesproken
verborgen in een taal
door geen oor gehoord

Want mijn hart is nooit van mij geweest
en  behoort  de Ander toe.
Mijn denken en mijn streven,
zijn sinds mijn jeugd, 
in zwijgzaamheid,
altijd in Hem gebleven.
Als schuivend venster in mijn tijd.
En laat zich keer op keer weer leiden
door Zijn grote zwijgzaamheid.

ik geef  stem aan de herinnering
ben zelf  het levende bewijs
van de liefde waaruit ik ben  ontstaan
hoe zou ik anders, eenmaal uit de hof verdreven,
ooit weer toegang krijgen
tot dit verloren paradijs?

dat wat ik wil zeggen
blijft verstopt achter mijn woorden
die nog nooit zijn uitgesproken
verborgen in de taal
Die Hij alleen al heeft gehoord.
Hij heeft zichzelf voor mij
alleen voor mij gebroken
terwijl ik voor hem alleen

als eerste ben ontspoord.